[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي مقالات آماده انتشار آخرين شماره تمام شماره‌ها جستجو ثبت نام ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات مجله::
هیات تحریریه::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
برای داوران::
خط مشی دبیری::
ثبت نام و اشتراک::
تماس با ما::
بانک ها و نمایه ها::
::
شاپا
شاپاچاپی  
2228-7280
شاپا الکترونیکی
2228-7299
..
بانک ها و نمایه ها

 

 

 

 

 

 
..
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
لینک مفید بر ای داوران

سرقت ادبی وعلمی فارسی

سرقت ادبی وعلمی لاتین

..
دسترسی آزاد
مقالات این مجله با دسترسی آزاد توسط دانشگاه علوم پزشکی اردبیل تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
 
..
:: جستجو در مقالات منتشر شده ::
1 نتیجه برای موضوع مقاله: اورولوژی- نفرولوژی

هانیه داودی، نادیا آقارفیعی، بهاره حاجی سلیمی،
دوره 0، شماره 0 - ( 1-1403 )
چکیده

زمینه و هدف: بیماران مبتلا به بیماری‌کلیوی مرحله نهایی ([1]ESRD) معمولاً برای همودیالیز به کاتتر دیالیزی ورید مرکزی، به‌ویژه کاتتر دیالیزی دائم تونلی‌شده در ورید ژوگولار داخلی، نیاز دارند. بروز عوارضی مانند ترومبوز و اختلال عملکرد کاتتر از مهم‌ترین عوامل کاهش کارایی درمان دیالیزی است. مطالعات متعددی در زمینه‌ی تأثیر داروهای ضدپلاکت و ضدانعقاد بر بقای دسترسی‌های عروقی همودیالیزی انجام شده است، اما اغلب این پژوهش‌ها بر روی گرافت‌ و فیستول‌های شریانی‌ـ‌وریدی یا تاثیر مصرف دوزهای بالای آسپرین همراه با سایر داروها تمرکز داشته‌اند و بررسی تأثیر صرفاً آسپرین با دوز پایین بر بقای کاتتر ورید مرکزی کمتر مورد توجه قرارگرفته است. با توجه به این خلأ پژوهشی و نیاز بالینی به راهکارهایی برای افزایش طول‌عمرکاتتر و کاهش هزینه‌های ناشی‌از تعویض مکرر آن، این مطالعه با هدف بررسی تأثیر مصرف آسپرین با دوز پایین بر بقای کاتترهای دیالیزی دائم ورید ژوگولار داخلی در بیماران مبتلا به ESRD طراحی و اجرا شد.
روش کار: در این کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده، ۸۴ بیمار دارای ESRD و کاتتر دیالیزی دائم ژوگولار داخلی به‌صورت تصادفی ساده در دو گروه ۴۲ نفره (آسپرین و دارونما) قرار گرفتند. گروه مداخله آسپرین ۸۰ میلی‌گرم روزانه و گروه کنترل دارونما دریافت کردند. پیگیری بیماران به مدت ۶ ماه انجام شد. داده‌های دموگرافیک، بیماری‌های زمینه‌ای و مدت بقای کاتتر ثبت و با استفاده از نرم‌افزار SPSS-26 تحلیل شدند. برای مقایسه‌ی نسبت دوام کاتتر بین دو گروه مداخله و کنترل و ارزیابی زمان تا بروز اختلال عملکرد، از تحلیل بقاء به روشKaplan–Meier (در قالب تابع تجمعی وقوع رویداد) و آزمون Log-rank استفاده شد؛ همچنین، تحلیل‌های زیرگروهی بر اساس سن، جنس و بیماری‌های زمینه‌ای (دیابت، پرفشاری خون و نارسایی قلبی) به‌منظور ارزیابی دقیق‌تر ارتباط این عوامل با بقای کاتتر انجام گرفت.
یافته‌ها: میزان اختلال عملکرد کاتتر درگروه آسپرین 9.5 درصد و درگروه کنترل 21.4 درصد بود. میانگین مدت بقای کاتتر در گروه آسپرین 168.09 روز و در گروه کنترل 160.08 روز گزارش شد. این تفاوت از نظر آماری معنادار نبود. هیچ‌یک از متغیرهای سن، جنس، دیابت، فشارخون بالا یا نارسایی قلبی نیز با بقای کاتتر ارتباط معناداری نداشتند.
نتیجه‌گیری: مصرف روزانه آسپرین با دوز ۸۰ میلی‌گرم تأثیری بر افزایش مدت زمان بقای کاتتر دیالیزی دائم ژوگولار داخلی در بیماران ESRD نداشت. انجام مطالعات با جمعیت بزرگ‌تر و پیگیری بلندمدت برای نتایج قطعی‌تر پیشنهاد می‌شود.     


صفحه 1 از 1     

مجله دانشگاه علوم پزشکی اردبیل Journal of Ardabil University of Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 4623