[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 19، شماره 1 - ( بهار 1398 ) ::
جلد 19 شماره 1 صفحات 61-70 برگشت به فهرست نسخه ها
ارزیابی تاثیر پاراکوات بر بقاء پروماستیگوت‫های لیشمانیا ماژور و سلول‫های HUVEC در شرایط آزمایشگاهی
علی نیاپور ، کیوان امیرشاهرخی ، محمد آذری راد، بهنام محمدی قلعه بین
آزمایشگاه تحقیقاتی انگل شناسی پزشکی، گروه میکروب شناسی و انگل شناسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران
چکیده:   (658 مشاهده)
زمینه و هدف: داروهای خط اول درمان لیشمانیوز ترکیبات پنج ظرفیتی آنتیموان هستند که دارای عوارض جانبی متعدد از جمله سمیت دارویی هستند. از طرفی مقاومت به این داروها در سراسر جهان رو به افزایش میباشد. داروهایی مانند آمفوتریسین ب و پنتامیدین که در خط دوم درمان قرار میگیرند، نیز دارای عوارض جانبی بوده یا هزینه بالایی را به بیمار تحمیل میکنند. با توجه به اثرات سمی پاراکوات، این مطالعه با هدف تاثیر آن روی زنده مانی پروماستیگوتهای لیشمانیا ماژور و سلولهای HUVEC انجام گرفت.
روش کار: پروماستیگوتهای انگل لیشمانیا به تعداد 106×2/5 در هر چاهک از پلیتهای 96 خانه ای تحت مواجهه با غلظتهای مختلف پاراکوات قرار گرفتند. تیمار به مدت 48 ساعت و در دمای C° 24 انجام شد. سپس آزمایش MTT برای ارزیابی میزان تاثیر پاراکوات انجام گردید. جذب نوری با استفاده از دستگاه خوانشگر پلیت در طول موج 570 نانومتر قرائت گردید. از رنگ آمیزی تریپان بلو جهت بررسی تعداد پروماستیگوتهای زنده پس از تیمار با پاراکوات استفاده شد. همچنین، تاثیر غلظت های مختلف پاراکوات بر بقا سلول های HUVEC در شرایط کشت بررسی گردید.
یافته ها: نتایج تست MTT نشان داده که غلظتهای افزایشی پاراکوات به صورت معنیداری میتواند بقا انگلهای پروماستیگوت را در مقایسه با گروه کنترل تحت تاثیر قرار دهد. در این مطالعه، غلظت IC50 پاراکوات بر پروماستگوتهای انگل لیشمانیا به میزان 272/46 میکروگرم بر میلی لیتر براورد گردید. یافته های رنگ آمیزی تریپان بلو با نتایج روش MTT مطابقت داشت. علاوه بر این، ما متوجه شدیم که HUVEC ها حساس به پاراکوات هستند (IC50 = 188.99 μg/ml).
نتیجه گیری: پاراکوات اثرات مهاری قوی روی پروماستیگوتهای لیشمانیا ماژور و سلول های اندوتلیال انسانی دارد. آزمایشات بیشتر در زمینه تاثیر پاراکوات روی زخمهای حاصل از لیشمانیا ماژور در مدلهای حیوانی و اثرات جانبی آن در استفاده موضعی این دارو لازم میباشد.
واژه‌های کلیدی: لیشمانیا ماژور، پاراکوات، روش MTT
متن کامل [PDF 191 kb]   (120 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل | موضوع مقاله: میکروب شناسی
دریافت: ۱۳۹۷/۹/۳۰ | پذیرش: ۱۳۹۷/۱۲/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۸/۱/۱۰
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Niapour A, Amirshahrokhi K, Azari Rad M, Mohammadi-ghalehbin B B. Evaluation of the Paraquat Effect on Leishmania major Promastigotes and HUVECs Viability under in vitro Condition . J Ardabil Univ Med Sci. 2019; 19 (1) :61-70
URL: http://jarums.arums.ac.ir/article-1-1697-fa.html

نیاپور علی، امیرشاهرخی کیوان، آذری راد محمد، محمدی قلعه بین بهنام. ارزیابی تاثیر پاراکوات بر بقاء پروماستیگوت‫های لیشمانیا ماژور و سلول‫های HUVEC در شرایط آزمایشگاهی. مجله دانشگاه علوم پزشکی اردبیل. 1398; 19 (1) :61-70

URL: http://jarums.arums.ac.ir/article-1-1697-fa.html



دوره 19، شماره 1 - ( بهار 1398 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله دانشگاه علوم پزشکی اردبیل Journal of Ardabil University of Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.11 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 3925